• Łukasz Brzeziński

    Bydgoszcz
    LIFE COACHING BUSINESS COACHING
  • Agnieszka Bugaj

    Bielsko - Biała , Kraków
    EXECUTIVE COACHING BUSINESS COACHING
  • Małgorzata Chatys

    Dąbrowa Górnicza
    COACHING KARIERY LIFE COACHING
  • Marzena Cholerzyńska

    Bydgoszcz
    LIFE COACHING BUSINESS COACHING
  • Sylwia Dąbrowska-Paulewicz

    Częstochowa, Katowice, Górny Śląsk, Kraków, Warszawa
    LIFE COACHING SPORT COACHING
  • Bogdan Fryszkowski

    Gdynia
    LIFE COACHING COACHING KARIERY
  • Izabella Grabska

    Gdańsk
    EXECUTIVE COACHING
  • Beata Insińska

    Bielsko-Biała, Cieszyn, Żywiec, Czechowice-Dziedzice
    LIFE COACHING
  • Magdalena Jakonis

    Gdynia, Trójmiasto
    LIFE COACHING
  • Aneta Kielar-Ntuk

    Gliwice
    LIFE COACHING COACHING SPRZEDAŻY
  • Anna Klekowiecka

    Bystrzyca Kłodzka
    LIFE COACHING COACHING SPRZEDAŻY
  • Karolina Korol

    Białystok
    LIFE COACHING COACHING KARIERY
  • Dorota Kotwicka

    Gdynia
    LIFE COACHING COACHING KARIERY
  • Anna Kubecka

    Gliwice
    BUSINESS COACHING COACHING KARIERY
  • Monika Kwaśnik

    Bielawa
    COACHING GRUPOWY LIFE COACHING
  • Ewa Laus

    Gdańsk
    BUSINESS COACHING COACHING GRUPOWY
  • Marcin Lehmann

    Bytom
    LIFE COACHING COACHING SPRZEDAŻY
  • Anna Lewicka

    Gliwice
    LIFE COACHING SPORT COACHING
  • Arkadiusz Liguziński

    Bełchatów
    COACHING KARIERY BUSINESS COACHING
  • Anna Manuiło

    Gdańsk
    LIFE COACHING BUSINESS COACHING
  • Rafał Markiewicz

    Gdynia, Gdańsk, Sopot, Trójmiasto
    LIFE COACHING BUSINESS COACHING
  • Magdalena Masłowska

    Dąbrowa Górnicza
    LIFE COACHING BUSINESS COACHING
  • Sylwia Ostrowska

    Elbląg
    LIFE COACHING COACHING SPRZEDAŻY
  • Aleksandra Piątkowska

    Bydgoszcz
    LIFE COACHING BUSINESS COACHING
  • Małgorzata Pracoń

    Gdynia
    LIFE COACHING COACHING AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ
  • Marta Sadowska

    Dublin
    LIFE COACHING
  • Tomasz Sandak

    Bytów
    LIFE COACHING COACHING KARIERY
  • Piotr Sas-Bojarski

    Gdynia
    LIFE COACHING COACHING KARIERY
  • Tadeusz Skrzypek

    Dzierżoniów
    LIFE COACHING EXECUTIVE COACHING
  • Iwona Spaleniak

    Gdynia
    LIFE COACHING BUSINESS COACHING
  • Magdalena Stokłosa

    Gliwice
    LIFE COACHING
  • Kazimierz Strassberger

    Gliwice
    LIFE COACHING BUSINESS COACHING
  • Eliza Taworska

    Gdańsk
    BUSINESS COACHING LIFE COACHING
  • Joanna Trachim

    Gliwice Zabrze Bytom Katowice
    LIFE COACHING COACHING EDUKACYJNY
  • Magdalena Troć

    Bolesławiec
    LIFE COACHING COACHING SPRZEDAŻY
  • Mariola Trzepizur

    Częstochowa
    LIFE COACHING COACHING KARIERY
  • Magda Walczak

    Gdańsk, Gdynia, Sopot
    BUSINESS COACHING LIFE COACHING
  • Karolina Walczykowska

    Gdańsk
    LIFE COACHING
  • Roksana Weber

    Berlin, Poznań, Zielona Góra, Szczecin, Wrocław - Świat :)
    LIFE COACHING COACHING GRUPOWY
  • Łukasz Wieczorek

    Cała Polska
    COACHING KARIERY BUSINESS COACHING
  • Sylwia Wiszowata

    Gdańsk
    LIFE COACHING BUSINESS COACHING
  • Anna Zbyszyńska - Pietrzak

    Brwinów, Pruszków, Warszawa
    LIFE COACHING
  • Lena Łoboda

    Gdańsk
    LIFE COACHING
  • Marta Żubrycka

    Cały Świat - Skype
    LIFE COACHING
  • Emilia Żyznowska

    Gdynia
    LIFE COACHING COACHING KARIERY

Marcin Durawa "Zawód coacha- zunifikowane standardy"

2014-04-15

Wielu coachów rozpoczynając proces coachingowy z nowym klientem poświęca czas na wyjaśnienie istoty coachingu. Chce upewnić się, że jeszcze przed rozpoczęciem pracy klient zrozumie, jaką perspektywę przyjmuje coach i czego można spodziewać się po przebiegu całego procesu. Taki wstęp może obejmować informacje odnośnie wykorzystywanych modeli i narzędzi, dotyczyć poglądów coacha, czy poruszać kwestie etyki zawodowej jaką kieruje się w swojej pracy. Stawiając się w roli klienta, który nie miał wcześniej styczności z coachingiem spróbujmy odpowiedzieć sobie na kilka pytań. Jaką mam pewność, że coaching jest skuteczny? Skąd mam wiedzieć że mój coach posiada odpowiednie kwalifikacje? Jakie mogą być negatywne skutki oddziaływania coacha? Gdzie szukać odpowiedzi na wszystkie moje pytania?

Rozwój przemysłu usług coachingowych jest gwałtownym i w głównej mierze nieuregulowanym procesem (Griffiths i Campbell, 2008). Istnieje olbrzymia różnorodność źródeł z których czerpać można wiedzę. Wiele konkurujących koncepcji coachingu wywodzi się z niezależnych filozofii a każda z nich dysponuje swoim zestawem narzędzi.

W tych okolicznościach trudno jest oczekiwać powszechnego dostępu do wysokiego poziomu usług. Obecna sytuacja tworzy wręcz pole do wykorzystywania pojemnego pojęcia coachingu do oferowania usług o wątpliwej skuteczności.

Nadal nie ma zgody co do tego czy coaching można w ogóle nazwać odrębnym zawodem (Sperry, 2008). Z tego względu na całym świecie podejmowane są działania mające na celu wypracowanie zunifikowanych standardów funkcjonowania w coachingu. (Griffiths i Campbell, 2008). Byłoby to swego rodzaju ukonstytuowaniem coachingu jako odrębnej dyscypliny oraz uznanie samych coachów jako specjalistów w swojej dziedzinie. Ustanowienie uniwersalnych norm regulujących pracę coachingową służyłoby zarówno zabezpieczeniu interesów klienta jak i wpłynęło na wiarygodność coachingu jako metody. Zagwarantowałoby utworzenie wspólnych standardów etycznych w relacji z Klientem i określiło zakres niezbędnych kompetencji i kwalifikacji coacha. Unifikacja w oparciu o podejście oparte na dowodach dałaby klientom gwarancję stosowania metod o sprawdzonej i udowodnionej skuteczności.

W 2009 roku Rada Zawodów Zdrowotnych w Wielkiej Brytanii uregulowała zawody takie jak „psycholog w doradztwie”, czy „psycholog stosowany”. Te działania były odpowiedzią na jednoznaczne nastroje społeczne. W badaniach ankietowych ponad 95% Brytyjczyków przyznawało, że czułoby się bezpieczniej, gdyby psychologowie-praktycy funkcjonowali w statutowo uregulowanych ramach (Palmer i Cavanagh, 2009). Można przypuszczać, że podobne odczucia będą wiązały się z pracą coacha.

Próby wypracowania wspólnych norm pracy coachingowej podjęto w Norwegii gdzie w 2007 roku zadeklarowano rozpoczęcie 17-sto miesięcznego projektu, który miał na celu wypracowanie narodowych standardów coachingu z uwzględnieniem głosu głównych grup zainteresowanych tym obszarem (Lise i In., 2010). Szybko okazało się, że środowisko jest głęboko podzielone poprzez różnice w tradycjach filozoficznych z których się wywodzi. Nie było zgody odnośnie definicji coachingu, czy doboru narzędzi i określenia ich skuteczności w praktyce. Wobec braku porozumienia projekt został przerwany bez osiągnięcia celu. Sytuacja została wykorzystana przez DNCF, norweską organizację zrzeszającą coachów opierających się w swojej pracy na programowaniu neurolingwistycznym, która podjęła się dalszych prac nad projektem. W efekcie, pierwsze narodowe standardy opublikowane w Norwegii w 2009 roku oparły się wprost na założeniach NLP, co jest ewenementem na skalę światową, z uwagi na fakt, że ta metodologia pracy znajduje przecież znikome potwierdzenie w badaniach empirycznych (Lise i in., 2010).

Wobec olbrzymiej i rosnącej popularności life coachingu podobne działania zostały podjęte w Izraelu. Celem prac była ochrona klientów poprzez określenie norm dla pracy life coacha oraz stworzenie organizacji, która mogła objąć patronat nad tymi procedurami. Podobnie jak w przypadku Norwegii, próby te spaliły na panewce. Przemysł life-cochingu okazał się zbyt niedojrzały a środowiska praktyków niezdolne do nawiązania konstruktywnego dialogu (Atad i In , 2013)

Regulacja zawodu może być inicjatywą środowisk zrzeszających praktyków i naukowców lub odbywać się poprzez legislację przez instytucje państwowe. W listopadzie 2012 roku największe międzynarodowe organizacje zrzeszające praktyków coachingu utworzyły tak zwane GCMA (Global Coaching & Mentoring Alliance) a czas pokaże jakie efekty to przyniesie. Jednak chociaż współpraca niezależnych organizacji jest krokiem w kierunku uzawodowienia coachingu to jednak w odniesieniu do każdego kraju to głos państwowych organów wydaje się kluczowy. Większość coachów opowiada się jednak przeciwko prawnej regulacji zawodu coacha (Hall. 2013). Pomimo wielu potencjalnych korzyści jakie przyniosłyby takie rozwiązania, regulacja zawodu stanowi jednocześnie pokusę do nieuczciwego zabezpieczania rynku zbytu dla swoich usług a także do manipulacji w zakresie uzyskiwania stosownych przywilejów. Nietrudno byłoby np. wyobrazić sobie korzyści jakie płynęłyby z ustanowienia jednej niezależnej organizacji wyłącznym ośrodkiem akredytacyjnym w ramach nowych przepisów.

Bez względu na to kto podejmuje inicjatywę taki projekt musi oprzeć się na szerokich konsultacjach społecznych. Niezbędne jest bowiem wypracowanie wspólnego fundamentu, który jednak byłby na tyle pojemny, by umożliwić pogodzenie odmiennych poglądów i metod pracy reprezentowanych przez różne środowiska obecne w świecie coachingu (Cavanagh i Lane, 2012). W swojej naturze coaching opiera się między innymi na partnerstwie i współpracy jednak środowiska coachów do tej pory niekoniecznie zdawały ten egzamin (Griffiths i Campbell, 2008). Przykłady Norwegii czy Izraela pokazują, jak wiele przeszkód można napotkać na drodze do celu.

Przenosząc sprawę na grunt polski musimy sami odpowiedzieć sobie na kluczowe pytania. Czy polskie środowisko coachingowe jest dojrzałym rynkiem? Czy rozumiemy korzyści dla klienta i wizerunku coacha jakie mogą wypływać z wypracowania wspólnych standardów pracy? Czy potrafimy dojść do konsensusu pomimo zróżnicowanych perspektyw na pracę coachingową? Czy potrafimy przedłożyć dobro klienta nad zabezpieczenia własnych interesów? Czy potrafimy współpracować?

Literatura: 

 

Atad, O. I., Galily, Y., Grant, A. M. (2013). Life Coaching In Israel: An Overview of Israel's Burgeoning Life-Coaching Industry. International Journal of Evidence Based Coaching and Mentoring,11, 112-121.

 

Cavanagh, M., Lane, D. (2012). Coaching Psychology Coming of Age: The challenges we face in the messy world of complexity. International Coaching Psychology Review, 7, 113-123.

 

Griffiths, K., Campbell, M. (2008). Regulating the regulators: Paving the way for international, evidence based coaching standards. International Journal of Evidence Based Coaching and Mentoring, 6, 18-31.

 

Hall, L. (2013). Alliance: a unified voice for coaching? Coaching at Work, 8, 11-13.

 

Lise, I., Svaleng, J., Grant, A. M. (2010). Lessons from the Norwegian coaching industry’s attempt to develop joint coaching standards: An ACCESS pathway to a mature coaching industry. The Coaching Psychologist, 6, 5-15.

 

Palmer, S., Cavanagh, M. (2009). To be or not to be registered? Is that now the question for coaching psychologists ?. International Coaching Psychology Review, 4, 124-127.

 

Sperry, L. (2008). Executive Coaching: An Intervention, Role Function, or Profession ?. Consulting Psychology Journal: Practice and Research, 60, 33-37.